Witaj w strefie nastolatka

Witaj. Nazywam się Sebastian Marszałek i jestem ojcem trójka dzieci: Anelki, Zbysia i Ksawerego. Znajdziesz na moim blogu szereg porad związanych z rodzicielstwem oraz dobrym wychowaniem swojego dziecka.
Zapraszam do czytania !

Witaj w strefie nastolatka

Witaj. Nazywam się Sebastian Marszałek i jestem ojcem trójka dzieci: Anelki, Zbysia i Ksawerego. Znajdziesz na moim blogu szereg porad związanych z rodzicielstwem oraz dobrym wychowaniem swojego dziecka.
Zapraszam do czytania !

Witaj w strefie nastolatka

Witaj. Nazywam się Sebastian Marszałek i jestem ojcem trójka dzieci: Anelki, Zbysia i Ksawerego. Znajdziesz na moim blogu szereg porad związanych z rodzicielstwem oraz dobrym wychowaniem swojego dziecka.
Zapraszam do czytania !

Witaj w strefie nastolatka

Witaj. Nazywam się Sebastian Marszałek i jestem ojcem trójka dzieci: Anelki, Zbysia i Ksawerego. Znajdziesz na moim blogu szereg porad związanych z rodzicielstwem oraz dobrym wychowaniem swojego dziecka.
Zapraszam do czytania !

Witaj w strefie nastolatka

Witaj. Nazywam się Sebastian Marszałek i jestem ojcem trójka dzieci: Anelki, Zbysia i Ksawerego. Znajdziesz na moim blogu szereg porad związanych z rodzicielstwem oraz dobrym wychowaniem swojego dziecka.
Zapraszam do czytania !

 

SELEKCYJNA FUNKCJA SZKOŁY

Dla jeszcze innych stopnie szkolne to „gumowa centymetrówka” do mierzenia nauczycielskich fanaberii, nie zaś do kontroli osiągnięcia waż­nych celów pedagogicznych. Niezależnie od krytyki i sporów uczniów wciąż się kontroluje i ocenia, a sposób, w jaki to się robi, w ogólnych zarysach prawie nie zmienił się od wieku. Fakt ten da się wytłumaczyć dwiema właściwościami szkoły i nauczania.Przy wielu okazjach socjologowie zaobserwowali, że w dużych, nowożyt­nych społeczeństwach od szkolnictwa oczekuje się pomocy w dokonaniu selekcji ludzi do ról społecznych i zawodów. Zapewne wielu z nas życzyłoby sobie, aby udało się znaleźć lepsze i sprawiedliwsze sposoby selekcji, na razie jednak społeczeństwa składają głównie na barki nauczycieli obowiązek skon­trolowania i ocenienia rozwoju uczniów i ich możliwości.

OCENY SZKOLNE

Na ile dobrze uczeń wykonał sprawdzian, jakie stopnie otrzymał, co sądzi nauczyciel o jego możliwościach — wszystko to niesie dalekosiężne skutki i dla ucznia, i dla społeczeństwa. To na tej podstawie decyduje się, kto pójdzie na studia wyższe i na jakie, jaki rodzaj kariery zawodowej stanie przed nim otworem, jaka będzie jego pierwsza praca, jak i na jakim poziomie będzie żyć. Oceny szkolne mogą długo ważyć na poczuciu własnej wartości i własnych możli­wości człowieka. Z tych powodów kontrola i ocena rozwoju i możliwości ucznia sięga dalej od innych funkcji kierowniczych nauczyciela. Bardzo szko­dzą uczniom nauczyciele, którzy nie traktują poważnie tego aspektu swojej pracy.

PRACA ZA STOPIEŃ

Mówiliśmy, jak struktura nagród wpływa na kształt środo­wiska dydaktycznego, oraz że o tym, co i w jakim zakresie uczniowie postanawiają zrobić, a czego nie, decyduje „wymiana pracy na stopień”, jak nazwał to Walter Doyle. Uczniowie, podobnie jak wszyscy, mogą być moty­wowani do jakichś działań przez zewnętrzne nagrody. Pracujemy ciężko, robimy, co każe szef, otrzymamy więc zasłużoną podwyżkę. Bierzemy się za pracę na osiedlu z nadzieją, że nasze starania przyniosą nam uznanie sąsia­dów. Nie znaczy to wcale, że praca nie miała dla nas wewnętrznej wartości lub że to nie z pobudek altruistycznych pomagaliśmy innym. Chodzi po prostu o to, że dla wielu ludzi nagrody zewnętrzne są wartościowe i ze pobudzają do określonych działań.

POWIĄZANIE Z NAUKĄ SZKOLNĄ

Zadania związane z nauką szkolną w rodzaju uczenia się do klasówki, pisania wypracowań, uczestniczenia w dyskusji składają się na obowiązki ucznia. Często nauczyciele pragnęliby, żeby uczniowie wykonywali te obo­wiązki ze względu na wewnętrzną wartość samej nauki. Choć szlachetny to zamiar i w wielu przypadkach osiągalny, nie należy przeoczyć stopni jako najłatwiej dostępnego rodzaju nagród zewnętrznych. Przypomnijmy sobie, ze tak jak dorośli pracują dla pieniędzy, uczniowie pracują dla stopni; tego rodzaju wymiana ma węzłowe znaczenie, a jednocześnie wyjaśnia wiele z te­go, co dzieje się w klasie. Na kontrolowanie i ocenianie składają się czynności nauczyciela, których celem jest zebranie informacji potrzebnych do podjęcia rozumnej decyzji. Wiemy już, że decyzje te mogą okazać się ważne dla losów ucznia. Informa­cje powinny być tak trafne i dokładne, jak tylko to możliwe. Zęby lepiej wniknąć w sprawę, przyda się nam znajomość paru węzłowych pojęć.

KONTROLOWANIE

Efektem kontroli jest rozpoznanie. Termin kontrola odnosi się zwykle do wszelkich czynności nauczyciela gromadzenia i scalania informacji o  uczniach i klasie. Informacje można zdobywać sposobami nieformalnymi, na przykład dzięki obserwacji lub rozmowom, albo formalnymi poprzez prace domowe lub testy. Kontrola może dotyczyć klasy i nauczania; i w tym przypadku można posługiwać się różnymi środkami od nieformalnych informacji zwrotnych przekazywanych przez uczniów podczas lekcji po zbior­cze opracowanie ocen i wyników sprawdzania.Kontrolowanie to gromadzenie i scalanie informacji, a ocenianie to proces dochodzenia do opinii lub przypisywania wartości. Sprawdzian na przykład jest techniką kontroli przeznaczoną do zebrania informacji o tym, ile uczniowie wiedzą na jakiś temat Wystawienie stopnia natomiast jest aktem oceny, ponieważ nauczyciel określa, jakiej wartości odpowiada uzy­skana informacja.

W ZALEŻNOŚCI OD CELU

W zależności od celu mówi się o ocenianiu kształtującym albo zbierają­cym (sumującym). Ocenianie kształtujące opiera się na informacjach ze­branych przed rozpoczęciem nauki albo podczas nauczania; ma ono poinfor­mować nauczyciela, jakie są uprzednia wiedza i uprzednie umiejętności uczniów, po to, żeby ułatwić planowanie nauczania. Nie służy ono wartoś­ciowaniu pracy ucznia, ale decydowaniu o takich sprawach, jak podział uczniów na grupy, plany jednostek tematycznych i lekcji, strategie nauczania. Ocenianie zbierające zmierza do wykorzystania informacji o uczniach lub kursie przedmiotu już po zakończeniu nauki. Ma ono na celu stwierdzić, w jakim stopniu osiągnięcia danego ucznia, grupy uczniów, nauczyciela odpowiadają założonym celom dydaktycznym. Służy więc ocenie osiągnięć. Na tej podstawie nauczyciel ustala, jaki stopień wystawić i co powiedzieć uczniom i rodzicom.